A mundemi dot ta përfytërojmë Zeusin pa Shqiponjë, njëjtë duke kujtuar Shqiponjën kemi thënë “Zeus”.
Zeus ishte Zot i qiellit dhe sundimtar i perëndive madhështor, “Zogu” i tij i shenjtë ishte “Shqiponja e artë” dhe që Ai e mbante nën krah gjatë gjithë kohës. Ashtu si Ai, shqiponja ishte simbol i forcës, kurajës dhe drejtësisë.
Zeus – kryesues – hyjnia e universit, sundimtar i qiejve dhe i tokës, konsiderohej nga pellazgët si zot i të gjitha fenomeneve natyrore në qiell; personifikimi i ligjeve të natyrës.
Ai ishte zot i kohës së rregulluar përcaktues në ndryshimin e stinëve
dhe i vazhdimësisë së rregullt të ditës dhe natës, kohës absolute –
përjetësi.
Zeus i konstatuar si Ati i perëndive, është quajtur; “Jupiter dhe Dias”.
Jupiter
lidhur ngushtë me kuptimin e fjalës shqipe, “‘Api ter” që do të thotë
“hapi – terin” solli dritën, mbi të “tërën” = Diell. [Japhet]
Në mitologjinë skandinave gjiganti “Thiassi” kishte aftësinë për ta kthyer veten në një shqiponjë. Thiassi mbërriti në formë shqiponjë dhe rrëmbeu Idunn dhe fluturoi larg me të në shtëpinë e tij në [6] Thrymheim.
Vini re emërtimin e Atit-Zeus, në skandinave; Thiass = Dias, tek
romakët, kjo për shkak të barasvlerës së shkronjave; z/s = d/t, por jo
vetëm: “Shqiponja-Qiellore konsiderohet vazhdimisht “dy krenare” pra
kemi; AS = Një, njishi, i pari – dhe Di/As apo Thiass =Dy krershe –dykrenare (+/-) = “Shqiponjë”
Euripidi (ca. 480 BC-406 BC) na tregon se “zogjtë” në përgjithësi
janë të dërguarit e perëndive, por “Shqiponja” është mbret, dhe
lajmëtari i hyjnisë së madhe Jupiter “[2].
Në ikonografinë e krishterë shqiponjë. është parë shpesh për të simbolizuar Gjon Ungjillori, ngjitje e profeti Elia, dhe ngjitje e Jezu Krishtit “[4].
Unë do tu ngre ju deri tek shqiponjat me krahë “[Psalmi 91: 1-16].
Lutja-Fjala është një mundësi, Shqiponjës, kreu i zogjve
grabitqar, i besohet të jetë transportuesi i lutjeve në qiell [6].
“Mistikët mesjetare shpesh thërrisnin lutje për shqiponjën si vizionin e
Perëndisë në krahasim me fluturimin e shpejtë shigjetë të Shqiponjës me dritën e diellit” [7].
Debate të fuqishme dëgjojmë shpesh herë; “Zot” apo “i dërguar”, biri tij … apo Zoti.
Ky është; Dielli dhe rrezet e tij – mbi-terr, (Jupiter) një dhe i pandashëm; “Zeus@Shqiponjë”
Në gjuhën greke shqiponja quhet: “Aetos”
Çdo me thënë kjo? – Duke larguar prapashtesën kemi të bëjmë me fjalën e pastër; Aet-os = A’et ➛Ashtë ET, AT, = “Zot”
Tek kjo monedhë madje madje shohim të shkruar akoma më qartë: “ETOYΣ” dhe jo; A/ Etos.
Ashtu si në të gjitha rastet simboli tjetër i Atit -Zeus, më se i
njohur; “Pegas”- Kali me flatra njëjtë si Shqiponja e shpejte shigjetë
në shpërndarjen e dritës–rrufe, ky kalë gjendet i emërtuar me shkronjën “A” dhe në shumicën prej tyre shkruar: “AT = Zot–Zeus”
Ka dy mundësi ose gjuha “turke” duhet pranuar “paragreke” gjë e cila
duhet të jesh jashtë kësaj orbite për tu pranuar, ose përfundimisht
duhet thënë hapur: Gjuha shqipe ➛ gjuhë Mëm tek gjuhet IE.
Por ajo që vlen të përmendim këtu shumë monedha me figurën e kalit
–At –Pegas aty gjendet shkruar shkronja “Q” e cila për mua do të thotë;
“Q = Qiellor” por sigurisht dhe “Q = K”.
Në gjuhën shqipe kemi “Zoq” (zogj) por dhe “Zog”
Këtu qëndron sekreti përse në disa monedha me “Shqiponjën – Qiellore” gjejmë pikerisht shkruar fjalën: “Zoq” por edhe “Zok”?
A mos kemi të bëjmë ashtu “rastësisht” me të lashtën gjuhën Shqipe,
ku “zogut” i themi “Zog” dhe “atit” i themi: “At = Zot” Ati ynë lart në
qiell–mëshiro!
Kjo është gjuha e Shqipes – Birit-Atit –Zeus.
Mili Butka @ Gjuha Shqipe.
No comments:
Post a Comment